نورانی شدن قلب در روایات امامان و ائمه معصومین

نورانی شدن قلب در روایات امامان و ائمه معصومین

نورانی شدن قلب مومن یکی از حالاتی هست که در اثر عبادت و اعمال صحیح بوجود می‌آید. نگاهی به سخنان ائمه در این خصوص داریم.قلب‌ها همانند بدن‌ها ملول و کسل میشوند، پس با کسب تازه‌هاي دانش و حکمت و دست یافتن به حقایق و معارف نو ملالت و کسالت آن را از بین ببرید

برای نورانیت قلب و روح چه اعمالی خوب هست؟

پاسخ:

براساس روایات رسیده از معصومان علیهم‌السلام امور زیر جهت زدودن زنگارهای درونی و نورانیت قلب و روح خوب هست:

۱ – قرائت قرآن:
پیامبر می‌فرماید: “دل‌ انسان مثل آهن زنگار می گیرد. صیقلی کردن و زنگارزدایی آن به وسیلة قرآن هست”[۱].

۲ – کسب حکمت و اطلاعات نو از معارف دینی:
علی علیه‌السلام فرمود: “قلب‌ها همانند بدن‌ها ملول و کسل میشوند، پس با کسب تازه‌هاي دانش و حکمت و دست یافتن به حقایق و معارف نو ملالت و کسالت آن را از بین ببرید”[۲].

۳ – تقویت و تحکیم ایمان و خالص کردن آن:
علی علیه‌السلام می‌فرماید: “با ایمان نقطه‌اي نورانی در قلب ظاهر می شود. هر اندازه ایمان افزون گردد، آن نقطه نورانی، روشن‌تر و زیادتر میگردد.”[۳].

در کلام دیگری می‌فرماید: “زینت و آرایة ‌قلب‌ها،‌خالص کردن ایمان هست”[۴].

۴ – پیوسته در ذکر خدا بودن:
علی علیه‌السلام می‌فرماید: “استدیموا الذکر فانه ینیر القلب؛ مداومت به ذکر خدا داشته باشید که دل را نورانی می کند”[۵].

۵ – به کارگیری اندیشه و تفکر، سبب بینایی قلب می گردد.
امام حسن مجتبی علیه‌السلام می‌فرماید: “بر شما باد به فکر کردن و اندیشه نمودن که باعث حیات قلب اهل بصیرت و کلید درهای حکمت هست”[۶].

۶ – تقوا:
علی علیه‌السلام می‌فرماید: ” تقوا داروی مریضی‌هاي دل، روشنایی بخش قلب‌ها، درمان دردهای بدن، پاک کننده پلیدی‌هاي روح، روشنایی بخش تاریکی چشم و امنیت دهنده در نا آرامی‌ها هست”[۷].

۷٫ حزن و گریه از خوف الهی و فرجام گناهان، قلب را نورانی می کند:
امام باقر علیه‌السلام می‌فرماید: “استجلب نور القلب بدوام الحزن”[۸].

۸٫ دیدار و همنشینی با علما نیکوکاران و اهل تقوا، سبب آبادی و نورانیت قلب میگردد[۹].
امور دیگری همانند نماز اول وقت، نماز شب و سحرخیزی نیز در نورانیت قلب مؤثر هست.

پی نوشت:
[۱] .احسانبخش ، صادق، آثار الصادقین، روابط عمومی ستاد نماز جمعه گیلان ، ج۱۸، ص ۱۲۹٫

[۲] . امام على بن ابى طالب علیه السلام، نهج البلاغه، انتشارات دار الهجره قم ، قصار ۱۹۷ .

[۳] . همان ، ص ۵۱۸ .

[۴] . احسانبخش ، صادق، آثار الصادقین، روابط عمومی ستاد نماز جمعه گیلان ، چاپ اول ، ۱۳۶۸ ه ش ، ج۱۸، ص ۱۲۲٫

[۵]. عبدالواحد بن محمد تمیمى آمدى، غرر الحکم و درر الکلم، انتشارات دفتر تبلیغات اسلامى قم، ۱۳۶۶ هجرى شمسی، ص ۱۸۹ .

[۶] . علامه مجلسى، بحار الأنوار، مؤسسة الوفاء بیروت – لبنان، ۱۴۰۴ هجرى قمری، ج۷۵، ص ۱۱۹ .

[۷] . امام على بن ابى طالب علیه السلام، نهج البلاغه، انتشارات دار الهجره قم ، ص ۳۱۳ .

[۸] . علامه مجلسى، بحار الأنوار، مؤسسة الوفاء بیروت – لبنان، ۱۴۰۴ هجرى قمری، ج۷۵، ص ۱۶۲ .

[۹] . عبدالواحد بن محمد تمیمى آمدى، غرر الحکم و درر الکلم، انتشارات دفتر تبلیغات اسلامى قم، ۱۳۶۶ هجرى شمسی، ص ۴۳۰ .

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید